Ego. De grootste veroorzaker van mentale én praktische problemen.
Ego. De grootste veroorzaker van mentale én praktische problemen.
“Ego is volgens mij de reden dat zoveel mensen vastlopen. Mentaal, maar ook praktisch.” Dat zei een goede vriend laatst — en ik voelde ‘m [...]
“Ego is volgens mij de reden dat zoveel mensen vastlopen. Mentaal, maar ook praktisch.”
Dat zei een goede vriend laatst — en ik voelde ‘m meteen. Omdat ik het herkende, ook bij mezelf. Ego zit vaak in de weg. In werk, in relaties, in hoe je jezelf ziet. Het zorgt ervoor dat je jezelf moet bewijzen, of juist iets probeert te verbergen. En zolang dat speelt, wordt het lastig om echt eerlijk te zijn. Niet alleen naar anderen, maar ook naar jezelf.
Want zolang je iets te bewijzen hebt — aan anderen of aan jezelf — zit er een muur tussen jou en wat je werkelijk voelt of nodig hebt. En achter die muur? Daar zit vaak angst. Onzekerheid. De drang om overeind te blijven, ook al ben je eigenlijk allang op.
“Sommige mensen hebben ego aan de verkeerde kant,” zei hij.
“Die voelen zich altijd minder dan een ander. En anderen? Die doen juist alsof ze belangrijker zijn dan ze zijn. Maar uiteindelijk blokkeert het je allemaal.”
We praten over ego vaak alsof het alleen over arrogantie gaat. Mensen die zich belangrijker voordoen dan ze zijn. Maar ego kan net zo goed stil zijn. Verlegen. Klein.
Ook dat is ego: denken dat je er niet bij hoort, dat je altijd tekortkomt, dat je maar beter je mond kunt houden. Twee uitersten, dezelfde bron. En in beide gevallen kom je niet verder.
Wat zou er gebeuren als je niets meer hoeft te bewijzen? En ook niets meer hoeft te verbergen? Als je niet bezig bent met hoe je overkomt, maar met wie je bent?
Hij noemde ook een paar vragen die je jezelf kunt stellen als je merkt dat je ego aan het stuur zit:
- Waarom probeer ik me hier zo te profileren?
- Wat probeer ik te beschermen?
- Wat wil ik liever niet laten zien?
- Waar ben ik bang voor?
Dat zijn precies de vragen die ik wil leren stellen. En leren beantwoorden. Niet om mezelf af te straffen, maar om eerlijker te worden. En om mijn ego niet de leiding te geven — maar ook niet te ontkennen dat het er is.
Ego uitschakelen hoeft niet.
Maar het leren herkennen — en er niet automatisch naar handelen — dat is al zoveel waard.
Dan wordt het leven zachter. Eerlijker. Meer van jou.
Photo by Bruno Aguirre on Unsplash

