“Ik ben niet verantwoordelijk voor jouw gevoel”, zegt zij.

Ondertussen besteden we meer dan 12 uur aan praten over haar gevoel. Ze mist namelijk het gevoel van hoe ik naar haar keek, zoals afgelopen zondag.

Dat deed haar beseffen dat ze mijn aandacht mist.
Het is die extra stap, het doen van moeite.
Het geven van een goed gevoel.

Ik vind het fascinerend.

Het ‘gevoel’ van haar, terwijl zij zegt niet verantwoordelijk te zijn voor mijn gevoel, is afhankelijk van wat ik wel en niet doe.

Zie je de ironie?

Photo by Luis Villasmil on Unsplash