Een mail die je al dagen uitstelt. Een document dat je eindelijk opent. Een keuze die je hardop uitspreekt. Op papier stelt het weinig voor. Intern kan het verschil groot zijn. Ik heb gemerkt dat het niet de grote doorbraken zijn die ruimte geven.

Het is dat ene kleine begin.

Wanneer je kleine stappen zet, verandert de verdeling van aandacht in je hoofd. Wat eerst bleef hangen, krijgt een plek. Dat levert iets op wat moeilijker te meten is dan resultaat: mentale ruimte.

Ruimte groeit zelden uit nadenken alleen. Beweging (hoe klein ook) kan genoeg zijn om de druk te verlagen.

Soms is één procent voldoende om weer adem te voelen.

Eén kleine uitnodiging.

Wat is vandaag een stap van één procent?

Niet groter. Alleen dat.

Over de serie ‘mentale ruimte‘

Mentale ruimte is geen project dat je afrondt. Het is iets wat verschuift.

In “Tijd hebben betekent niet dat je ruimte hebt” ging het over dat lege uur in je agenda dat toch zwaar kan voelen. Tijd blijkt iets anders dan ruimte. Een volle binnenwereld laat zich niet wegplannen. In “Je creativiteit is niet weg,  je hoofd is vol” verschoof de blik van talent naar ruis. Wat voelt als iets kwijt zijn, blijkt vaak een hoofd dat geen adem krijgt. En in “Waarom kleine stappen zetten meer verandert dan je denkt” werd duidelijk dat ruimte zelden ontstaat door groot denken. Eén kleine beweging kan al genoeg zijn om iets los te maken.

Dat is de rode draad. Niet alles oplossen en niet jezelf corrigeren. Wel eerlijk kijken naar wat er speelt.

Ruimte ontstaat niet omdat alles klopt. Het ontstaat wanneer iets wat bleef hangen eindelijk een plek krijgt. Soms gebeurt dat in een gesprek. Soms in stilte. Soms door een paar zinnen op papier te zetten. Soms door simpelweg toe te geven dat je hoofd vol is.

Meer hoeft het niet te zijn.

Photo by Hayley Murray on Unsplash

Het bericht Waarom kleine stappen zetten meer verandert dan je denkt. verscheen eerst op Less Ego, More Human.

Wanneer iemand zegt creativiteit kwijt te zijn, gaat het zelden over talent. Meestal gaat het over druk. Over een hoofd dat vol zit met praktische zaken en open eindjes.

Creativiteit vraagt lucht.

In een vol hoofd krijgt weinig iets nieuws de kans om te ontstaan. Dat kan voelen alsof er iets is opgedroogd. Ik heb periodes gehad waarin ik dacht: misschien kan ik dit gewoon niet meer. Terwijl ik eigenlijk gewoon geen ruimte had om te landen.

Ver weg is iets anders dan verdwenen. De irritatie die je voelt wanneer je niet kunt creëren, vertelt iets. Er zit verlangen onder. Er zit betrokkenheid onder.

Misschien is de vraag niet: hoe word ik weer creatief? Maar: wat vult mijn hoofd op dit moment?

Soms verdwijnt creativiteit niet. Ze wacht tot er weer adem is.

Sta hier eens bij stil.

Wat vult je hoofd op dit moment?
En wat daarvan hoeft vandaag niet opgelost te worden?

Over de serie ‘mentale ruimte‘

Mentale ruimte is geen project dat je afrondt. Het is iets wat verschuift.

In “Tijd hebben betekent niet dat je ruimte hebt” ging het over dat lege uur in je agenda dat toch zwaar kan voelen. Tijd blijkt iets anders dan ruimte. Een volle binnenwereld laat zich niet wegplannen. In “Je creativiteit is niet weg, je hoofd is vol” verschoof de blik van talent naar ruis. Wat voelt als iets kwijt zijn, blijkt vaak een hoofd dat geen adem krijgt. En in “Waarom kleine stappen zetten meer verandert dan je denkt” werd duidelijk dat ruimte zelden ontstaat door groot denken. Eén kleine beweging kan al genoeg zijn om iets los te maken.

Dat is de rode draad. Niet alles oplossen en niet jezelf corrigeren. Wel eerlijk kijken naar wat er speelt.

Ruimte ontstaat niet omdat alles klopt. Het ontstaat wanneer iets wat bleef hangen eindelijk een plek krijgt. Soms gebeurt dat in een gesprek. Soms in stilte. Soms door een paar zinnen op papier te zetten. Soms door simpelweg toe te geven dat je hoofd vol is.

Meer hoeft het niet te zijn.

Photo by Arthur Franklin on Unsplash

Het bericht Je creativiteit is niet weg. Je hoofd is vol. verscheen eerst op Less Ego, More Human.

Je opent een document. Sluit het weer. Je pakt je notitieboek. Legt het terug. Het plan was helder. De tijd is er. Alleen je hoofd werkt niet mee. Daarna komt het oordeel. Je had toch ruimte? Je wilde dit toch doen? Waarom lukt het dan niet?

Ik heb vaker gedacht dat ik lui of niet gemotiveerd was. Terwijl mijn hoofd gewoon overvol was.

Tijd is zichtbaar. Ruimte niet.

Als er nog onafgemaakte gesprekken door je hoofd lopen, beslissingen blijven hangen of kleine zorgen blijven knagen, dan voelt een vrij uur eerder als druk dan als vrijheid. Veel mensen verwarren tijd met mentale ruimte. Het lijken synoniemen. In werkelijkheid zijn het twee verschillende werelden.

Tijd zegt iets over je agenda. Ruimte zegt iets over je binnenwereld.
Was er werkelijk ruimte? Of alleen tijd?

Mildheid begint bij dat onderscheid.

Neem één minuut.

Wat houdt je hoofd op dit moment nog bezig?
Niet om het op te lossen. Alleen om het zichtbaar te maken.

Over de serie ‘mentale ruimte‘

Mentale ruimte is geen project dat je afrondt. Het is iets wat verschuift.

In “Tijd hebben betekent niet dat je ruimte hebt” ging het over dat lege uur in je agenda dat toch zwaar kan voelen. Tijd blijkt iets anders dan ruimte. Een volle binnenwereld laat zich niet wegplannen. In “Je creativiteit is niet weg, je hoofd is vol” verschoof de blik van talent naar ruis. Wat voelt als iets kwijt zijn, blijkt vaak een hoofd dat geen adem krijgt. En in “Waarom kleine stappen zetten meer verandert dan je denkt” werd duidelijk dat ruimte zelden ontstaat door groot denken. Eén kleine beweging kan al genoeg zijn om iets los te maken.

Dat is de rode draad. Niet alles oplossen en niet jezelf corrigeren. Wel eerlijk kijken naar wat er speelt.

Ruimte ontstaat niet omdat alles klopt. Het ontstaat wanneer iets wat bleef hangen eindelijk een plek krijgt. Soms gebeurt dat in een gesprek. Soms in stilte. Soms door een paar zinnen op papier te zetten. Soms door simpelweg toe te geven dat je hoofd vol is.

Meer hoeft het niet te zijn.

Photo by Murray Campbell on Unsplash

Het bericht Tijd hebben betekent niet dat je ruimte hebt. verscheen eerst op Less Ego, More Human.